Geçen gün izinliyken kekler börekler yaptım, çay demledim. Onu çağırdım, sevgilimi ne. Kocam sabahtan aramıştı zaten, akşama geç gelicem, bugün yoğunum demişti. Tam güzel sohbet ediyoruz, kapı açıldı. Kocam işten erken geldi. Beynim durdu. Aa canım hoşgeldin bu Murat, üniden arkadaşım dedim. Sesim titriyordu ama belli etmedim. Kocam güldü, çay koydu, öyle samimi davrandı ki içimden Buna nasıl inandı ya dedim. Ama inandı işte. Murat gitti. Şimdi evdeyim elimde çay. Her şey normal görünüyor ama içim cız ediyor. Sadece o kapının açıldığı an hâlâ kulağımda.
Sen de düşünceni paylaş
Bu sohbete katıl
Düşüncelerini paylaşmak için giriş yapmalısın.