Biz eşimle kaçarak evlendik, bu yüzden ailem beni tamamen sildi. 3 yıldır bir tek bir şey bile göndermediler. Eşim asgari ücretle çalışıyor, ben de evde boncuk işi yapıyorum. Geçen gün pazara gittik, akşam saatinde ucuz olur diye dolaşıyorduk. Tezgahın altında ezik muzları gördük, satıcı bunları atacaktı. Eşim hemen “Abi bunu kaça verirsin?” diye çok sever, dedi. Adam da “Al götür para verme kardeşim” diyerek verdi. Eşim o çürük muzları bana getirirken yüzündeki mahcup ama kocaman sanki dünyaları vermiş gibi gülümsemeyi görünce içim sızladı. O an kendi kendime yemin ettim; kuru ekmekle bile yaşasam bu adamı asla bırakmam.
Bazıları zengin kocalara özeniyor ya… Ben eşimin o içten gülüşünü dünyaya değişmem. Sadece içimi dökmek istedim.
Sen de düşünceni paylaş
Bu sohbete katıl
Düşüncelerini paylaşmak için giriş yapmalısın.