Kocamın ölümünden sonra onun eşyalarını hala saklıyorum 4 yıldır atamadım. Trafik kazasında kaybettim kocamı. O günden beri evde onun çekmecesi dolabı kıyafetleri olduğu gibi duruyo. Herkes at artık ilerle diyo annem bile yeni hayat kur diyo. Ama ben yapamıyorum. Geceleri gidip tişörtlerini kokluyorum kokusu hala varmış gibi hissediyorum. Bazen üstüne yatıp uyuyorum. Yeni biriyle tanışsamda içimde ihanet ediyorum hissi var. Çocuklarım büyüyor onlar da baba artık yok diyo ama ben hala var gibi yaşıyorum. Bu yas mı yoksa saplantı mı bilmiyorum ama bırakamıyorum. Sizce birinin eşyalarını atmak gerçekten o kişiyi unutmak mı demek?
Sen de düşünceni paylaş
Bu sohbete katıl
Düşüncelerini paylaşmak için giriş yapmalısın.